Nijmegen (14.05.05) 
zaterdag, 14 mei, 2005, 11:53
Vandaag vlieg ik voor een kort thuisbezoekje van een week, terug naar Nederland. Leuk om mijn familie en vrienden weer eens te zien. Ook ben ik mijn kollega's in Nijmegen nog niet vergeten en hoop ze ook nog enigszins van dienst te kunnen zijn. Volgend rapport is dus pas weer vanaf maandag 23 Mei.

[ reactie toevoegen ]   |  permalink  |   ( 3 / 3172 )
Shanghai (13.05.05) 
vrijdag, 13 mei, 2005, 11:53
Ondanks dat het vrijdag de dertiende is, is het geen onprettige dag. Op kantoor hebben we aan het eind van elke vrijdagmiddag een gezellige bijeenkomst gepland met wat drinken, snacks en een kort persoonlijk praatje van een medewerker. De eerste keer zal ik de spits afbijten en geef een presentatie met ongeveer 35 slides over mijn geschiedenis. Nederland, Het Westland, Delft, universiteit, Nijmegen, SPaSE, etc. passeren allemaal de revue en geboeid kijken de toeschouwers naar de foto's met de voor hen vreemde landschappen en locaties.

's Avonds had ik afgesproken met Marlies, een Duitse journaliste, die enige maanden in Shanghai verblijft. Ik had haar ontmoet in de supermarkt waar ze ietwat onbeholpen alle yoghurt producten probeerde te lezen en ik wat hulp aanbood. We zochten een leuk restaurantje op en als twee vreemden in Shanghai hadden we natuurlijk veel beleefd en dus veel gesprekstof. Gezellige avond.

[ reactie toevoegen ]   |  permalink  |   ( 3 / 3098 )
Shanghai (09.05.05) 
maandag, 9 mei, 2005, 11:49
Zaterdag is Schnezena aangekomen, de vrouw van Miodrag. Ik heb haar al kort gesproken, maar vandaag gaan we voor het eerst met z'n drieen gezellig eten bij het restaurant om de hoek.

[ reactie toevoegen ]   |  permalink  |   ( 3 / 3184 )
Shanghai (07.05.05) 
zaterdag, 7 mei, 2005, 11:47
Ik heb nog zonnebril op sterkte nodig voor de vaak zonnige dagen hier. Vlakbij mijn apartement is een opticien en daar ga ik dus ook maar eens binnen. Daar sta ik dan met mijn zeer beperkte Chinese woordenschat en twee verkoopsters die geen woord Engels praten. Het montuurtje is geen probleem. Ik wijs gewoon in de vitrine en zeg 'Zhe ge' wat 'deze' betekent. Ook de sterkte van de glazen is geen probleem, want ik heb de optische gegevens van mijn oude bril bij me. Helaas staat hier ook de prijs op, wat waarschijnlijk tegen me zal werken tijdens het onderhandelen over de prijs. Dan wijs ik naar de zonnebrillen en meteen begrijpen ze wat ik wil. Ja, als ze iets kunnen verkopen blijkt de taalbarriere helemaal niet zo hoog. Ook komt ze met een glas, die ze buiten in het licht houd om te laten zien dat het verkleurt. Lijkt me makkelijk en ik stem toe. Dan maakt ze me duidelijk dat mijn oude bril ontspiegeld is en dat ik dat waarschijnlijk ook wil. Weer ga ik accoord.

Het moeilijkste bleek om duidelijk te maken dat ik het dunste soort plastiek lenzen wil. Voor dit wordt er weer een argeloze passant van de straat geplukt die blijkt een beetje Engels te spreken. Ook moet ze de verkoopsters duidelijk maken dat ik hem niet pas de volgende zaterdag kan ophalen omdat ik dan naar Nederland vlieg. Uiteindelijk wordt de ophaaldatum op donderdag gezet en is de nieuwe bril toch nog zo'n 40% goedkoper dan mijn oude. De helft moet vooruit betaald worden. Met een brede glimlach en vele bedankjes wordt ik tenslotte uitgeleid. Ik heb vast weer te veel betaald.

[ reactie toevoegen ]   |  permalink  |   ( 3 / 3081 )
Zhouzhuang (06.05.05) 
vrijdag, 6 mei, 2005, 10:47

Zhouzhuang is ongeveer 100 km van het apartement

Vandaag wordt er niet gewerkt. We hebben afgesproken om met z’n allen, dat betekent Miodrag, Peter, Flo, de kinderen, de chauffeur en ik, een dagje eropuit te gaan. Bestemming is Zhouzhuang, een plaatsje ten westen van Shanghai. Dus om ongeveer 9 uur staat Mr. Chen, de chauffeur, voor het apartmentencomplex ons op te wachten en ons te vervoeren naar Peter’s compound. Het regent een beetje, maar de temperatuur zit goed.


Promenade richting ingangspoort

Als iedereen ingeladen is, gaan we op weg voor een rit van ongeveer een uurtje. Terwijl op de achtergrond David Bowie zijn prestaties ten gehore brengt (ik heb een paar CD-tjes uit Peter’s collectie getrokken), zien we langzaam het betonnen bos veranderen in een landschap met groene weiden, bosjes en groepjes bamboe. Als je het laatste niet meetelt, lijkt het wel een beetje op Nederland, wat per slot van rekening ool een rivierendelta is. Een erg vlak landschap met heel in de verte een klein aantal eenzame bergjes. Het leken op het eerste gezicht meer op afvalbergen van Shanghai, maar daar bouwen zelfs de Chinezen geen sterrewacht gebouwtje op.


Knus plaatje met oude huisjes, kanaaltjes en gondeltjes

We kunnen niet met de auto het plaatsje in, we moeten lopen. Ook moeten we kaartjes kopen aan de ingang van 100 yuan per persoon. Dat is behoorlijk prijzig voor Chinese maatstaven en de chauffeur, die verwacht had bij de auto te moeten blijven, kijkt me ook vertwijfeld aan als ik hem zijn kaartje geef. Natuurlijk is hij chauffeur in hart en nieren en ontfermt zich dan ook direct over de buggy met Manon erin. Een lange straat met allerlei winkeltjes waar ze souveniertjes en varkenspoten in sojasaus verkopen, vormt de promenade richting een antiek uitziende ingangspoort. Deze blijkt echter van beton wanneer je het aan een nadere inspectie onderwerpt.


Studeerkamer met oude Chinese meubeltjes

Achter deze poort schuilt een knus oud dorpje met, wat anders, winkeltjes. Maar ook zijn er oude ambachten te zien als weven, pijl en boog maken, etc. Sommige oude woninkjes zijn kleine musea en toegankelijk voor publiek. Je treft er oude meubels en kookstoven aan. Grappig om te zien hoe huizen tot wel 3 diep, achter elkaar gebouwd zijn, zodat je door het ene huis moet om in de achterliggende te komen. Wellicht ware deze van de zelfde familie en verbleven de mannen ter bescherming in de voorste woning.


Waar kijken Mr Chen en Marie naar ?

Het weer is omgeslagen en er schijnt nu een zonnetje, wat het dagje uit natuurlijk een stuk plezieriger maakt. De grote attractie zijn natuurlijk de boedha tempels aan het water gelegen. Omgeven door grote, gevaarlijk uitziende wachters, kijkt een grote dikke boedha op je neer. Die keek vast niet op een cholesterolletje. Rondom de tempels is een gracht met een heleboel (waarschijnijk niet eetbare) vissen en schildpadden. Langzaam om maar niets te missen, slenteren we rond en begeven ons door de smalle straatjes en over de kleine bruggetjes naar een restaurant.


Naar vissen en schildpadjes in het water

Terwijl we ons buigen over de menukaart, is Miodrag druk in gesprek met de ober bij het aquarium om wat verse vis uit te kiezen. Het blijkt dat niet alle vissen zich goed hebben weten te verstoppen, want Miodrag heeft uiteindelijk drie vrijwilligers aangewezen. De ober brengt ook nog een levend garnaaltje voor Marie om ‘mee te spelen’. Met een beetje gene kijken we toe hoe het arme beestje ‘zo leuk springt’. Maar het eten, inclusief de vis, smaakt weer erg lekker en is natuurlijk weer veel te veel.


Boedha die wel eens wat beweging kan gebruiken

Na het eten besluiten we lekker uit te buiken in een gondel, die door de kanaaltjes en onder bruggetjes door, het dorpje van een andere kant laat zien. Het gondelverkeer blijkt niet anders dan het autoverkeer in Shanghai. De een achter de ander vaart een vaste route met een gondelierster aan de peddel. Als we een bootje met een bruidspaar tegemoet varen, zetten we natuurlijk al luid neuriend, de bruidsmars in. Het gezelschap geniet zichtbaar van de aandacht en bedankt met gemeend applaus.


Eten met de hele club in klein restaurantje

Het is al weer laat in de middag en dan is het na het boottochtje dan ook tijd om maar weer eens richting huis te gaan. Na een fikse wandeling terug, kunnen we tevreden in de auto stappen. Mr. Chen verruilt de buggy weer voor het stuurwiel en daar gaan we. Tijdens de terugtoch stoppen we nog even bij een pretpark om een foldertje te halen. Misschien iets voor de volgende trip.


File-varen. Misschien is een tolpoortje beter dan een bruggetje

[ 1 reactie ] ( 70 keer bekeken )   |  permalink  |   ( 3 / 3119 )

Back Next